Ο Τάκης Λάππας είναι Έλληνας ιστορικός, συγγραφέας και λογοτέχνης.
Τάκης Λάππας (*)
Βιογραφία
Γεννήθηκε στη Λιβαδειά στις 27 Νοεμβρίου 1904. Γιος του Ηρακλή και της Αθηνάς το γένος Τζίμα (καταγωγή απ' το Δίστομο). Πέθανε στην Αθήνα το 1995.
Αποφοίτησε από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και στράφηκε από νωρίς στη λογοτεχνία και την ιστορική μελέτη ενώ παράλληλα εργαζόταν σε δημόσια υπηρεσία.
Στο χώρο της λογοτεχνίας πρωτοεμφανίστηκε το 1931, με δημοσιεύσεις ταξιδιωτικών κειμένων στο περιοδικό "Εκδρομικά" και την εφημερίδα "Βραδυνή", και την έκδοση του πρώτου του βιβλίου «Στα ψηλώματα του Παρνασσού» το 1937.
Περισσότερο τον τράβηξε η ιστορία της ιδιαίτερης πατρίδας του, της Ρούμελης, κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, της Ελληνικής Επανάστασης και κατά τους μετέπειτα χρόνους.
Ο Λάππας χειριζόταν με ευχέρεια και ζωντάνια τη δημοτική γλώσσα που έχει προσδώσει στο έργο του ένα προσωπικό λογοτεχνικό ύφος.
Κυκλοφόρησε 85 βιβλία. Τα 50 με ιστορικά θέματα, βιογραφίες, λαογραφικά κλπ. Τα 35 για παιδιά και εφήβους με βιογραφίες ηρώων κι αγωνιστών του Εικοσιένα, εικονογραφημένα από διαφόρους εκλεκτούς καλλιτέχνες. Σε ημερήσιες εφημερίδες και γνωστά περιοδικά έγραψε πιο πολλά από 600 άρθρα με θέματα: Ιστορικές μελέτες και δοκίμια, άρθρα, αφηγήματα ιστορικά, λαογραφικά, διηγήματα, λογοτεχνικές διατριβές και διάφορες ανακοινώσεις, θεατρικές εικόνες, ταξιδιωτικές εντυπώσεις κλπ. Μερικά απ' αυτά κυκλοφόρησαν σε ανάτυπα. Σπάνια έγραφε με το ψευδώνυμο, στην αρχή Τάκης Λειβαδίτης και ύστερα ΤΑΛΑΟΣ απ' τ' αρχικά του ονόματος του.
Έδωσε ομιλίες με ιστορικό περιεχόμενο στην Αθήνα, Λιβαδειά, Λαμία, Δίστομο, Αράχωβα κι άλλες πόλεις. Συνεργάστηκε πολλά χρόνια με την ελληνική τηλεόραση και μεταδόθηκαν πάνω από 50 ραδιοφωνικές ιστορικές λαογραφικές σκηνές, και πλήθος από ραδιοφωνικές ομιλίες.
Για τα έργα του γράψανε κατά καιρούς κριτικές οι Ι.Μ. Παναγιωτόπουλος, Κ. Δημαράς, Π. Χάρης, Σίσυφος (Μαν. Κανελής) Γ. Χατζίνης, Γ.Μ. Μυλωνογιάννης, Μ. Κλάρας, Δ. Μπόγρης, Μ. Ροδάς, Χρ. Αγγελομάτης, Κλ. Παράσχος, Φ. Μιχαλόπουλος κι άλλοι.
Ήταν ιδρυτικό μέλος του «Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών» (1942), της Εταιρίας Στερεοελλαδικών Μελετών (1964) και του «Πνευματικού Κέντρου Ρουμελιωτών «(1967). Μέλος της «Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών» (1949) κι ύστερα (1962) της «Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών». Αντιπρόεδρος της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος» (1932), του «Συνδέσμου Ιστορικών Συγγραφέων», του «Κύκλου Παιδικού Βιβλίου», της «Ελληνικής Περιηγητικής Λέσχης», του «Συλλόγου Λεβαδέων ο Λάμπρος Κατσώνης» (1922), του «Συλλόγου Ιστορικών Μελετών του Αγώνος στη Στερεά Ελλάδα» (1974), και επίτιμο μέλος του «Εκπολιτιστικού Συλλόγου Λεβαδείας» (1979).
Αρχείο του λογοτέχνη υπάρχει στο Ελληνικό Λογοτεχνικό και Ιστορικό Αρχείο (Ε.Λ.Ι.Α.). Τα περισσότερα από τα έργα του διατίθενται Online μέσα από την ψηφιακή συλλογή της Βιβλιοθήκης Λιβαδειάς.
Έχει πάρει πολλές διακρίσεις, όπως:
το πρώτο βραβείο του Συνδέσμου Ελλήνων Λογοτεχνών (1944, για το έργο του "Οι Ρουμελιώτες στην Επανάσταση")
το βραβείο από την Ακαδημία Αθηνών (1946, για το βιβλίο του "Θανάσης Διάκος"),
το Χρυσούν Μετάλλιον Ιεράς Πόλεως Μεσολογγίου (1960, για το βιβλίο του «Ρουμελιώτικος Τύπος»),
το βραβείο της Γυναικείας Λογοτεχνικής Συντροφιάς (1967, για το μυθιστόρημα "Δοξασμένη Έξοδος"),
το «Βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη» το 1981 από την Ακαδημία
Αθηνών για το σύνολο των τριάντα πέντε βιβλία βιογραφιών του για
εφήβους.
Κατά καιρούς τιμήθηκε με τα μετάλλια: Της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος: α) Των 150 χρόνων της Επαναστάσεως (1971) β) των 150 χρόνων της Ναυμαχίας του Ναυαρίνου (1977), γ) Των 100 χρόνων απ' την ίδρυση της Εταιρείας (1982), δ) Των 40 χρόνων της Εθνικής Εταιρείας Ελλήνων Λογοτεχνών (1978), ε) Της Βοιωτίας (Α. Τσούρα) (1979), ζ) Του Μορφωτικού και Εκπολιτιστικού Συλλόγου Λεβαδείας: 1) Του Πλουτάρχου, Λεβάδεια (1979) και 2) της Έρκυνας (1981).
Το 1990 βραβεύτηκε από τον «Κύκλο του Παιδικού Βιβλίου» με το πρώτο βραβείο της «Πηνελόπης Δέλτα» για τα 35 παιδικά βιβλία του.
Εργογραφία
(πρώτες αυτοτελείς εκδόσεις)
Μελέτες
Αθανασίου Λιδωρίκη Απομνημονεύματα. 1956.
Άγνωστα Χαρτιά για την Θεσσαλική Επανάσταση του [[1854-1966.
Αναγνώστης-Νικόλας Γιαγτζής/Γιωργάκης Παπαηλιόπουλος. 1973.
Ανδρέας Μιαούλης. 1966.
Αθηναϊκοί Τύποι. 1976.
Αθηναϊκά Κορφολογήματα. 1980.
Βασίλης Μπούσγος. 1961.
Βιβλιογραφικό σχεδίασμα 1835-1955. 1956.
Βοιωτία Αρχαιολογικό Σχεδίασμα. 1982.
Δύο Γενναίες Γυναίκες. 1970.
Ελληνικά Ιστορικά Ανέκδοτα. 1959.
Έρευνες για το Μαντείο Τροφωνίου. 1961.
Ευρωπαίοι Ταξιδιώτες στη Λιβαδειά 1830-1862. 1966
Η Σφαγή του Διστόμου. 1945.
Η χώρα της Λειβαδιάς. 1954.
Η Αράχωβα του Παρνασσού. 1961.
Η Κλεφτουριά της Ρούμελης και τα Τραγούδια της. 1978.
Η Κωπαΐδα. 1985.
Η Φιλική Εταιρεία. 1966.
Θανάσης Διάκος. 1949.
Ιστορικές ρίμες για τη Ρούμελη. 1961.
Ιστορία της Αθήνας. 1971.
Καποδίστριας. 1972.
Κλεφτουριά. 1977.
Κοντά στον Καμπούρογλου. 1975.
Κώστας Τριανταφυλλίδης. 1980.
Λάμπρος Κατσώνης. 1978.
Λάμπρος Κατσώνης (Ομιλία Λειβαδιά). 1984.
Λεύκωμα Αγωνιστών. 1971.
Λιβαδειά και Λειβαδίτες στο Εικοσιένα. 1971.
Λουκάς Μπέλλος. 1981.
Μπαρουτοκαπνισμένα Ράσα. 1980.
Ο Ήρωας της Αλαμάνας. 1961.
Ο Λέων της Χαιρωνείας. 1939.
Ο Ρουμελιώτικος Τύπος 1821-1887. 1959.
Οι Δάσκαλοι του Γένους. 1979.
Παλιές Αρχόντισσες. 1978.
Παπαφλέσσας. 1971.
Πνευματική Ρούμελη. 1956.
Πηνελόπη Λιδωρίκη-Παπαηλιοπούλου. 1972.
Ρήγας Βενεστινλής. 1973.
Ρουμελιώτες στην Επανάσταση (Σαλώνων Ησαϊας, Γιαν. Λογοθέτης, Βασίλης Μπούσγος). 1944.
Ρουμελιώτες στην Επανάσταση (Δημ. Αινιάνας, Γερο-Πανουριάς). 1956.
Ρουμελιώτες στην Επανάσταση Γ΄. 1960.
Τα στερνά του ρουμελιώτη σταυραητού. 1939.
Τα τελευταία χρόνια του Καμπούρογλου. 1952.
Τα 100 Χρόνια της Ιστορικής και Εθνολογικής Εταιρείας της Ελλάδος και του Μουσείου της 1882-1982.
Το Δίστομο στην Επανάσταση [[1827. 1986.
Φιλέλληνες στο Εικοσιένα. 1960.
Χειρόγραφη Ιστορία της Οικογένειας Τράκκα. 1980.
Πεζογραφία
Αθάνατο Εικοσιένα. 1958.
Βοιωτικά μοναστήρια. 1950.
Γυναίκες στο Εικοσιένα. 1961.
Γύρω στο Εικοσιένα. 1971.
Δοξασμένη Έξοδος. 1968.
Η κατάρα της μάνας. 1962.
Ήρωες και ηρωίδες. 1967.
Ήρωες του '21 στα Παιδικά τους Χρόνια. 1973.
Καραϊσκάκης. 1963.
Καραβοκύρηδες στο Εικοσιένα. 1974.
Κανάρης. 1965.
Κολοκοτρώνης. 1968.
Μικροί ήρωες του Εικοσιένα. 1957.
Μιαούλης. 1967.
Ματοβαμμένες δάφνες της Ρούμελης. Αγώνες και θυσίες 1941-1944. 1982.
Νικηταράς. 1970.
Ξεχασμένοι ήρωες. 1963.
Ξεδιαλέγματα. 1985.
Ο αητός του Σουλίου (Μάρκος Μπότσαρης). 1959.
Ο θαλασσομάχος του Αιγαίου (Λάμπρος Κατσώνης). 1961.
Ο Κατσαντώνης. 1962.
Ο Κατάστικτος Άνθρωπος. 1979.
Ο Μακρυγιάννης. 1974.
Οι δύο Πρίγκηπες (Α. και Δ. Υψηλάντης). 1964.
Οι Μπουρλοτιέρηδες του Εικοσιένα. 1976
Οδυσσεύς Αντρούτσος. 1961.
Παιδιά του Εικοσιένα. 1950.
Πατροκοσμάς. 1969.
Στα ψηλώματα του Παρνασσού. 1937.
Φιλική Εταιρεία. 1966.
Θεατρικά
Η Επανάσταση του ’21 στην Αθήνα - Ο Διάκος στην Αλαμάνα. 1954.
Η Μεγάλη Κυρά. 1962.
Θεατρικές εικόνες απ’ το Εικοσιένα. 1958.
Καραγκιόζης. Το Θέατρο Σκιών. 1993.
Ο Κομπογιαννίτης. 1961.
Το χάνι της Γραβιάς – Ο θάνατος του Καραϊσκάκη. 1952.
Πηγές
Σταμέλος Δημήτρης, «Λάππας Τάκης»
Κριτική για τη Σφαγή του Διστόμου, Νέα Εστία 37, ετ.ΙΘ΄, 1η/6/1945, αρ.431, σ.416.
«Λάππας Τάκης», Παγκόσμιο Βιογραφικό Λεξικό. Εκδοτική Αθηνών, 1986.
Μεγάλη Εγκυκλοπαίδεια της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας
Χατζίνης Γιάννης, «Τάκη Λάππα: Στα ψηλώματα του Παρνασσού», Πνευματική Ζωή 13, 10/1937, σ.206-207.
Γεωργίου Π. Κωσταγιάννη: Σύγχρονες Πνευματικές Μορφές - Ο
ιστορικός Συγγραφέας Τάκης Λάππας (Μορφωτικός Σύλλογος Λεβαδείας, 3/91)
ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΛΑΠΠΑ ΓΙΑ ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΕΦΗΒΟΥΣ
Ακολουθούν μερικά από τα πιο χαρακτηριστικά βιβλία του συγγραφέα.
Μιαούλης, ο ναύαρχος του '21
Στις σελίδες του βιβλίου αυτού περιγράφεται η μυθιστορηματική ζωή του
Μιαούλη. Ο βίος του Ανδρέα Βώκου, που ξεκίνησε σαν μούτσος καραβιού από
την Ύδρα για να γίνει ο τρισένδοξος ναύαρχος του '21 με τ' όνομα Ανδρέας
Μιαούλης.
Η ιστορία αρχίζει με τα ταραγμένα παιδικά χρόνια στο
πέλαγος, ύστερα ακολουθούν τα επικίνδυνα ταξίδια του στην Ευρώπη
αψηφώντας τον κίνδυνο των κουρσάρων. Το ξέσπασμα της επανάστασης τον
βρίσκει να αναλαμβάνει τον Αγώνα στη θάλασσα σαν αρχηγός του Ελληνικού
στόλου. Με τις ηρωικές του ναυμαχίες οδηγεί τα Ελληνικά καράβια από νίκη
σε νίκη και γίνεται ο τρόμος των Τούρκων και ο θρύλος των Ελλήνων.
Δίκαια η ιστορία του έδωσε τον τίτλο του μεγάλου ήρωα της Ελληνικής
Επανάστασης.
Παπαφλέσσας
Ο αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Δικαίος (Παπαφλέσσας) είναι η μορφή που δεσπόζει κατά την προετοιμασία της Ελληνικής Επανάστασης στο Μοριά. Το φλογερό του πέρασμα παντού ξεσηκώνει τους ραγιάδες και τους προετοιμάζει για το μεγάλο αγώνα. Κι όταν η Επανάσταση ξεσπάει, ο κληρικός αυτός ζώνεται τ’ άρματα και γίνεται ένας ατρόμητος πολεμιστής. Τέτοιος θα μείνει ως το τέλος, ως τη μεγάλη του θυσία, βάζοντας το κορμί του φραγμό στ’ ασκέρια του Ιμπραήμ.
Η κατάρα της μάνας
Ένα μυθιστόρημα που μας δίνει το αληθινό δράμα της ηρωικής οικογένειας
του καπετάν Καλπούζου κατά τα χρόνια της κλεφτουριάς και των αρματολών.
Είναι η τραγωδία μιας μητέρας που παλεύει με τον άγραφο νόμο των κλεφτών
και με τη μητρική της αγάπη. Μια ιστορία που θυμίζει αρχαία τραγωδία,
ικανή να συγκινήσει και τους σύγχρονους νεαρούς αναγνώστες.
Δοξασμένη έξοδος
Από τα πιο μεγάλα ηρωικά γεγονότα της Ελληνικής Επανάστασης είναι η
πολιορκία του Μεσολογγίου και η Έξοδος των πολιορκημένων. Ένα πολεμικό
κατόρθωμα που δεν κράτησε σε αγωνία μόνο τους αγωνιζόμενους για την
ελευθερία τους Έλληνες, αλλά συγκλόνισε και όλο τον πολιτισμένο κόσμο
της Ευρώπης και της Αμερικής.
Το ηρωικό αυτό περιστατικό
πραγματεύεται ο συγγραφέας στο βιβλίο τούτο. Περιγράφει τη μαρτυρική ζωή
και τη γενναία δράση των πολιορκημένων, ζωντανεύοντας όλες τις μεγάλες
στιγμές που χάρισαν στο Εικοσιένα αυτό το ηρωικό μεγαλούργημα. Ακόμη και
η ιστορία των πέντε αδελφών που παρεμβάλλεται δεν είναι ένας απλός
μύθος, αλλά κατά ένα μέρος αληθινή.
Κανάρης, ο μπουρλοτιέρης
Μία γλαφυρή βιογραφία του θρυλικού μπουρλοτιέρη Κωνσταντή Κανάρη από την
στιγμή που άγνωστος ακόμα ξεκινά απ' το νησί του, τα Ψαρά, κάποια νύχτα
και ανατινάζει την τούρκικη ναυαρχίδα στη Χίο.
Ακολουθούν τα
αναρίθμητα ναυτικά του κατορθώματα στη Μυτιλήνη, Τένεδο, Αλεξάνδρεια,
Σάμο. Κι όταν πια η Ελλάδα γίνεται κράτος ελεύθερο ο Κανάρης αναλαμβάνει
δυο φορές το τιμόνι του Έθνους σε κρίσιμες ώρες. Σ' αυτόν τυχαίνει να
πάει στην Ευρώπη για να προσφέρει το θρόνο στον Γεώργιο Α'. Και
κυβερνήτης του Έθνους, πλήρης ημερών, περνάει στην αιωνιότητα κάποια
μέρα του 1877.
Ο αετός του Σουλίου
Ανάμεσα στους μεγάλους και ασύγκριτους ήρωες που έχει να παρουσιάσει το
εικοσιένα, ο Μάρκος Μπότσαρης, ο Αετός του Σουλιού, κατέχει μια μεγάλη
και ξεχωριστή θέση.
Ξεχωρίζει όχι μονάχα για την παλικαριά του, αλλά
και για το άφθαρτο στρατηγικό μυαλό του, για την καλοσύνη της καρδιάς
του και τον ιπποτικό του χαρακτήρα.
Ο ισάδελφός του στον ηρωισμό
Καραϊσκάκης, ο αθάνατος αρχιστράτηγος της Ρούμελης, μας έχει αφήσει τον
πιο ακριβοδίκαιο χαρακτηρισμό για τον Αετό του Σουλιού.
Όταν πήγε να
προσκυνήση τον νεκρό Μάρκο Μπότσαρη, είπε στους συναγμένους γύρω του
Σουλιώτες: "Ο Μάρκος ήταν τρανός! Είχε νου που δεν είχε άλλος. Είχε
καρδιά λιονταριού και γνώμη δίκαια σαν του Χριστού! Ούτε στο δάχτυλό του
δεν του φτάνουμε... Σαν το Μάρκο ήρωα, μάνα δεν ξαναγεννάει".
Πηγές: Βιογραφία Τάκη Λάππα από την ιστοσελίδα www.hellenicaworld.com
Περιλήψεις βιβλίων του συγγραφέα














































